เมื่อภารกิจลับระดับชาติ ต้องแลกด้วยความปวดหัวในห้องเรียนอนุบาล
หลังจากที่ภาพยนตร์ภาคแรกเคยสร้างปรากฏการณ์ความฮาไว้เมื่อหลายสิบปีก่อน Kindergarten Cop 2 (2016) หรือในชื่อไทย “ตำรวจเหล็ก ปราบเด็กแสบ 2” กลับมาปลุกจิตวิญญาณความบันเทิงแบบครอบครัวอีกครั้ง โดยการสลับบทบาทจากแอ็กชันสตาร์ระดับตำนาน สู่การนำทัพความฮาครั้งใหม่ที่สดใหม่ ร่วมสมัย และเต็มไปด้วยจังหวะซิตคอมที่ระเบิดเสียงหัวเราะได้ตลอดทั้งเรื่อง
เรื่องราวในภาคนี้โฟกัสไปที่ เจ้าหน้าที่แซ็ค เรดด Readd (รับบทโดย ดอล์ฟ ลันด์เกรน) เจ้าหน้าที่เอฟบีไอ (FBI) สายลุยรุ่นใหญ่ผู้ผ่านศึกเหนือใต้มาอย่างโชกโชน ทว่าภารกิจล่าสุดของเขากลับกลายเป็นความท้าทายที่ยากที่สุดในชีวิตการทำงาน เมื่อเขาต้องปลอมตัวเข้าไปเป็น “ครูโรงเรียนอนุบาล” ในโรงเรียนประถมสุดหรูหราและเต็มไปด้วยกฎระเบียบที่ก้าวหน้า (Progressive School)
เป้าหมายของภารกิจลับครั้งนี้คือการตามหากู้คืนแฟลชไดรฟ์ข้อมูลลับสุดยอดของโปรแกรมคุ้มครองพยานที่ถูกขโมยมาและถูกซ่อนไว้ในห้องเรียนอนุบาลแห่งนี้ แซ็คต้องเผชิญหน้ากับอุปสรรคสองด้าน ด้านหนึ่งคือการตามล่าหาเบาะแสเพื่อปกป้องความมั่นคงของชาติ และอีกด้านหนึ่งซึ่งโหดหินกว่าหลายเท่า คือการรับมือกับเหล่าวายร้ายตัวน้อยช่างจินตนาการและแสบสันเกินวัย
จากตำรวจฮาร์ดคอร์ที่ไม่เคยยอมใคร แซ็คต้องเรียนรู้วิธีการจับไมค์ร้องเพลง เล่านิทาน และเอาชนะใจเด็กๆ ไปพร้อมกับการหลบหนีการจับตาของคนร้ายตัวจริง ภารกิจสืบสวนสุดตึงเครียดจึงแปรเปลี่ยนเป็นความอลหม่านปนความอบอุ่นหัวใจที่จะทำให้คุณต้องยิ้มตาม
รีวิวจากมุมมองนักวิจารณ์: ทำไมภาพยนตร์เรื่องนี้ถึงเป็น “ความบันเทิงฟีลกู๊ดสำหรับวันพักผ่อน”
“การพลิกบทบาทสุดเซอร์ไพรส์ของยักษ์ใหญ่สายบู๊ สู่โหมดคุณครูจำเป็นที่ได้ใจคนดูไปเต็มๆ”
ในฐานะนักสร้างสรรค์คอนเทนต์และนักวิจารณ์ภาพยนตร์ เสน่ห์ที่ยอดเยี่ยมที่สุดของ Kindergarten Cop 2 (2016) คือการเลือกใช้สูตรสำเร็จแนว “ปลาผิดน้ำ” (Fish Out of Water) ได้อย่างถูกจังหวะจะโคน หนังไม่ได้พยายามที่จะลอกเลียนแบบภาคแรกของ อาร์โนลด์ ชวาร์เซเน็กเกอร์ แต่เลือกที่จะสร้างลายเซ็นและความขบขันในรูปแบบของตัวเอง
- ดอล์ฟ ลันด์เกรน กับเสน่ห์คอมเมดี้หน้าตาย: การได้เห็นนักบู๊กล้ามโตระดับไอคอนอย่าง ดอล์ฟ ลันด์เกรน (จาก Rocky IV และ The Expendables) มาทำท่าทางเกะกะงกๆ เงิ่นๆ ท่ามกลางเด็กอนุบาลตัวเล็กๆ คือไฮไลท์ที่สร้างเสียงฮาได้อย่างเป็นธรรมชาติ เคมีระหว่างเขากับเด็กๆ พัฒนาไปได้อย่างน่ารักและชวนซาบซึ้ง
- การจิกกัดระบบการศึกษายุคใหม่ (Satirical Humor): ตัวหนังฉลาดมากในการสอดแทรกมุกตลกประชดประชันโรงเรียนยุคใหม่ที่มีกฎเกณฑ์หยุมหยิม ตั้งแต่เรื่องอาหารออร์แกนิก ปลอดกลูเตน ไปจนถึงวิธีการเลี้ยงดูเด็กแบบห้ามใช้อารมณ์ ซึ่งขัดแย้งกับบุคลิกดิบๆ ของตัวเอกอย่างสิ้นเชิง
- โปรดักชั่นสว่างสดใส เข้าถึงง่าย: งานกำกับภาพและดนตรีประกอบเน้นความสดใส ฟีลกู๊ด เป็นภาพยนตร์ประเภทที่ไม่มีพิษมีภัย เหมาะสำหรับการเปิดดูพร้อมหน้าพร้อมตาในครอบครัวช่วงวันหยุดสุดสัปดาห์
